Duurzaam Hoger Onderwijs DHO
“Duurzame ontwikkeling dient zoveel mogelijk een plaats te krijgen binnen de verschillende opleidingen van het hoger onderwijs, opdat afgestudeerden als beleidsmakers, managers, onderzoekers, docenten en vrije beroepskrachten daar in hun beroepspraktijk op kunnen voortbouwen”. Zo stelt het COPERNICUS University Charter for Sustainable Development. Dit Charter is door veertien Nederlandse universiteiten ondertekend.
De Nederlandse HBO-instellingen hebben met hetzelfde doel voor ogen een Duurzaamheidhandvest vastgesteld. Binnen verschillende instellingen wordt gewerkt aan de integratie van duurzame ontwikkeling in het hoger onderwijs, vaak met ondersteuning van coördinatoren en lectoren Duurzame Ontwikkeling.
In enkele jaren tijd is het onderwerp een hot issue geworden. In 1998 is een netwerk opgezet voor duurzaam hoger onderwijs: het Landelijk netwerk Duurzaam Hoger Onderwijs / DHO (www.DHO.nl). Bijna alle Nederlandse onderwijsinitiatieven rond duurzame ontwikkeling zijn hierin vertegenwoordigd. Docenten, studenten en onderzoekers werken samen om informatie uit te wisselen en om samen nieuwe kennis te ontwikkelen voor duurzaam hoger onderwijs.
De werkgroep Disciplinaire Verdieping Duurzame Ontwikkeling (DVDO), onderdeel van DHO richt zich concreet op het stimuleren, toerusten en activeren van docenten om duurzame ontwikkeling in hun onderwijs te integreren. Dit geschiedt onder andere door de uitgave van een reeks vakreviews Duurzame Ontwikkeling. De werkgroep wil inzichtelijk maken hoe onderwijsgevenden met behulp van vakreviews binnen hun eigen discipline kunnen zorgen voor de integratie van duurzame ontwikkeling in het onderwijs.
In samenwerking met de werkgroep DVDO /Mode (coördinatie: Tine Luyt, hoofd Mode, Vormgeving & Strategie Arnhem, ArtEZ) werd besloten een vakreview en website te ontwikkelen voor het Mode en Textiel onderwijs (met name het textielonderwijs met betrekking tot mode). Deze vakreview ‘Modebewust?’ geeft een globaal overzicht van wat er in de mode en het modeonderwijs gaande is op het gebied van MVO en pretendeert niet volledig te zijn. Het is een aanzet tot uitwisseling en verdere ontwikkeling van studiemateriaal.
Het is complex om MVO of duurzaamheid in de curricula van de onderwijsinstellingen integreren. Het is relevant voor veel vakken die in het mode onderwijs worden gegeven: marketing, ontwerp, trends, inkoop, merchandising, materiaalkennis, consumentengedrag, winkelbeheer et cetera. De vraag die dan automatisch opkomt is: hoe doen we dat dan? In elk vak een stukje of een apart blok MVO?
MVO is een relatief nieuw onderwerp en goed lesmateriaal bestaat er nog niet. Hoe komen onderwijsinstellingen aan de relevante informatie over MVO? Het blijkt dat veel docenten nu nog zelf het Internet doorzoeken om relevant materiaal te vinden. Ook worden vaak gastdocenten ingeschakeld om over MVO en mode te vertellen.
