“Het idee dat je echt een verschil kunt maken met mooie en intrigerende visuele creaties vind ik zeer inspirerend”
Abigail Doan is een installatiekunstenaar gevestigd in New York City, Sofia (Bulgarije) en Italië. Ze heeft geëxposeerd bij het United Nations Environment Programme en bij verschillende internationale galeries en design evenementen. Ze levert regelmatig bijdragen over duurzame mode en textiel voor Eco Fashion Wolrd, The Ethical Fashion Forum, Ecouterre.com, Goodlifer, Inhabitat.com en voor haar eigen kunst- en modeblog Ecco*Eco.
10 vragen aan Abigail Doan
1.Waarom ben je kunstenaar geworden?
Mijn opvoeding op onze familieboerderij was de perfecte introductie voor mijn toekomstige leven als kunstenaar en schrijver. Ik werd pas echt betrokken bij ‘natuurkunst’ toen ik verhuisde naar de stad. Deze nieuwe ontwikkeling gaf me de mogelijkheid om mijn studiomethoden en hun effect op mijn thuisomgeving en de wereld daar omheen eens goed te onderzoeken. Daarna begon ik te werken met duurzame materialen en gerecyclede materialen in mijn projecten. Kunst werd een middel om verandering te bewerkstelligen.
2. Wat is jouw ervaring met duurzaamheid in je opleiding?
Ik heb geen specifieke opleiding gehad in duurzame designtechnieken, maar gelukkig had ik leraren en adviseurs die voorstander waren van een milieuvriendelijke aanpak. Ik denk echt dat natuur de beste leraar is, of in ieder geval is het een goede begeleider bij een praktijkgerichte trial-and-error-opleiding.
3. Wat wil je met je werk uitdrukken?
Ik wil de tere en originele weefsels van de natuur, die ik in de openlucht en binnenshuis vind, extra aandacht geven. Ik doe dit met natuurlijke weefsels, planten, gerecyclede en andere materialen die ‘ronddrijven’ in ons leven.
4. Op welke manier beschouw jij je werk als ‘duurzaam’?
Ik schrijf over design, textiel en mode om zo de toekomst van de duurzaamheidsbeweging te onderzoeken en te definiëren. Ik werk met materialen die mijn concept volledig ondersteunen maar tegelijkertijd een zo laag mogelijke impact op de natuur hebben. Ik koop weinig materiaal, want het grootste deel van mijn grondstoffen is gemaakt van hergebruikte materialen, uit elkaar gehaalde spullen, plantaardige en her en der gevonden stoffen.
5. Hoe ervaar jij als kunstenaar het werken op een duurzame manier?
Ik vind mijn manier van werken zeer dynamisch, want ik heb een constante dialoog tussen hoe ik leef en hoe ik dingen maak. Ik probeer nieuwe en verbeterde manieren te vinden om mijn werk te doen en dat geeft een frisse kijk op elke routine of methode.
6. Wat inspireert jou?
Van alles. Bijvoorbeeld herinneringen aan mijn jeugdjaren die ik dagdromend in de buitenlucht heb doorgebracht. De zaden in de tuin en de scheuren in het stadse asfalt vormen verschillende, aan elkaar gelinkte inspiratiebronnen. Ik ben op dit moment erg geïnteresseerd in slow design en oude ambachtelijke technieken.
7. Wie zijn je favoriete designers?
Ik hou van de natuurlijke installatiewerken van Agnes Denes en van het werk van het team van Newton en Helen Mayer Harrison. Mijn favoriete duurzame designers variëren van Ekovaruhuset/House of Organic, Meiling Chen, Casey Larkin en Wieteke Opmeer, tot Terra Plana, Permacouture Institute en Slowlab.
8. Wat vind je het leukste aan het werken met kunst en mode?
Ik houd van de verschillende disciplines en van het idee dat je echt een verschil kunt maken met mooie, intrigerende visuele creaties. Duurzaam design kan net zo verleidelijk zijn als conventioneel design, en dit geldt ook voor krachtige natuurkunst. Ik zie geen verschil tussen kunstenaar zijn of iemand zijn die kunst maakt ten behoeve van een duurzame en tegelijkertijd modieuze toekomst.
9. Hoe denk je dat duurzame mode en kunst zich gaan ontwikkelen?
Ik geloof dat de designwereld nog mooier zal worden door afvalreductie in het productieproces. Sourcing zal duurzamer worden of zal op zijn minst lokaler worden uitgevoerd, zoals dit momenteel in de levensmiddelenbranche gebeurt. Marketing en retailing zullen deze stroming volgen en beter gaan luisteren naar wat de eindgebruiker wenst en nodig heeft.
10. Wat wil je de komende tien jaar bereiken?
Ik hoop dat onze boerderij in Italië volledig is gerenoveerd, zodat ik een internationaal studiecentrum, expositieruimte en verblijfmogelijkheden kan openen voor kunstenaars, artiesten en schrijvers. Ik hoop dat mijn werk anderen inspireert om een nieuwe richting in te slaan op weg naar een designwereld waarin duurzaamheid gelijk staat aan creativiteit en is geïntegreerd in het algehele productie- en designproces.
Links:
Abigails blog
Abigails foto's op Flickr
Ecco*Eco
Abigail via Greenmuseum
